İnsanoğlu soğan gibidir yeşerdiği dönemlerin dışında bir şeye benzemez, o bir şeye benzemeyen insansa kat kattır, dıştan içi saklı tuttuklarıyla o yeşilin giziyle yaşayan bir parçası vardır ve insan her seferinde bir diğerinde o gize aşık olur ama soğan bu o giz ya tatlı çıkar ya acı marifet acıyı da tatlıyıda yaratan sen olmamakta.
Soğanın hep acısı mı denk gelir...
