Gidemeyişlerim

Her kavgadan sonra kapıyı çarpıp ceketimi alıp sadece gitmek istediğim ve sadece ceketime sarılıp bir damla yaşla yerimde kaldığım günlerim.
     Bir yanım git dedi git sen yeterki git dedi diğer yanım gideceksinde ne olacak dedi o yine ellerin olacak sen yine uzaklarda olacaksın.Gitme dedi nasıl olsa gitsende gitmesende o seni görmeyecek sen gitme yorma kendini o seni görmesin diye.O nasıl olsa seni görmeyecek dedi.
     O dedi ben dinledim ve her dinleyişim bir damla yaş oldu ıslanan yine benim ceketim di.Dinleyişlerim bazen o kadar uzun sürdüki kendimi unuttum onu unuttum, susadım, acıktım ama kalkıp bir an olsun gitmedim dinleyişim dinlenişim kendime neler söylediğim bitmesin diye.Her gitmek isteyişimde daha çok dinledim ve dinledikçe o daha çok anlattı o anllattı ben dinledim.
     Ayaklarım gideyim diye değil artık gitmeyeyim de dinleyeyim diye götürür olmuştu beni benim yanıma.Sözlerim küpünü çatlatan bir sirkeydi sırf dinlemem için mazaretim olsun diye konuşur olmuştum.Küpü her çatladığında biraz daha azalan ama azaldıkça keskinleşmek için yeni sebepler bulan gitmek istemeyip gitmek için bahaneler arayan.Her seferinden kendinden biraz daha kaçıp kendine biraz daha yakınlaşan.Her uyanışında kendine lanet edip kendine gülümseyen sırf kendini yanlız hissetmek için kendine küsüp kendini kendine anlatıp yanlızlığı bile berecemeyen.Her beceremediği işten sonra olduğu gibi yine gitmek isteyen.Her gidişine bir sebep arayıp hiç bir sebeple gidemeyen ve sadece seni düşünmemek için kendine gitmemeyi düşündürten biri olmuşum ben.

    Yeter artık git.Ya da sen kal ben giderim.
İlk yazım tarihi: 12 Şubat 2011 Cumartesi, 00:57