S

Her şeyde o kadar çok sen varsın ki, sende, sana olan düşüncelerimde... Hayatımın her anında sen varsın. Denizde bir balığın suya sarılmış dünyasısın benim için ve sana olan muhtaçlığım hayatta kalmamın tek şartı.

      Cümlelerim, adımlarım, düşüncelerim hep seninle. Hayat seninle başlıyor adeta. Bir insanın en çok ihtiyaç duyduğu duygular sende gizli hatta sen. Sana muhtaç hayatta eli sonuna kadar açıkbirisin. Kim senden ne isterse vermişsin; mutluluğu da mutsuzluğu da... Sevmeyi vermişsin mesela, saygıyı ya da ana avrat sövercesine sözleri vermişsin. Ama hiç düşünmeden sadece dünyanın dönüşünün bir gerekliliği gibi. Sana her bakışımda seni bir başka görüyorum.Bazen dizlerinin üzerinde aşkını ilan eden birisi oluyorsun, bazen dünyanın en seçkin ödüllerinden birini veren oluyorsun. Hayatın açtığı her kapının arkasında gizlisin sen sende. O kadar gizlisin ki, kapı sen olmuşsun. Kapıyı açtıkça sana yaklaşıp senden uzaklaşamayan yeni bir dünya kurmuşsun. Benim dünyamda ben olup başkalarının ağzından dökülmüşsün. Bazen o kadar güzel olmuşsun ki, aşkı kıskandırıp aşkı sana olan nefreti yine sen olmuşsun. Aşktan güzel olup, her yere yayılan olmuşsun. Bazen ana kucağına saklanmış dünyaya merhaba diyen bir bebeği yaşatan güç olmuşsun. Kimi zaman ateşin önüne atladığında "yeter ki" dedirten olmuşsun. Sozsuzluğa giden dünyada bazen en seçkini sen olmuşsun; sen en seçkini seçen olmuşsun. Seçildikçe seçkinleştiren olmuşsun. Hayat senle başlamış sevgi olmuşsun, dünya sen olmuşsun. Sen dünyayı sevmişsin, dünya seni seçmiş, saygı olmuşsun, saygı duyulan olmuşsun. Dünya seni seçmiş, ağza alınmayacak küfür olmuşsun. Ama baştan sona sen olmuşsun. Sen sevgiydin, saygıydın, sövdüğüm küfürdün ama sendin, sizdin. Hepsinden önce sana ihtiyaç duyardım.

     Seni severdim, seni senle senin için seninle severdim.

     Haaa! bir de seni seviyorum.
İlk yazım tarihi: 22 Kasım 2011 Salı, 23:29